هتل بین المللی مجلل قصر طلایی ، دومین هتل از گروه هتلهای بین المللی قصر می باشد و بزرگترین هتل ایران و بزرگترین و مرتفع ترین ساختمان شهر مقدس مشهد می باشد که توسط بنیان گذار گروه هتلهای بین المللی قصر و پدر صنعت هتلداری ایران ، "مرحوم محمود سزاوار" و فرزند ایشان " امیر سزاوار " در سال 1387 پایه گذاری ، طراحی و عملیات اجرایی آن شروع گردید .هتل بین المللی مجلل قصر طلائی با بهره گیری از هنر معماری منحصربه فرد و توانایی و طراحی چشمگیر مرحوم سزاوار و با استفاده از تجربه بسیار ایشان در امر هتلداری در سطح بین المللی و بر اساس استانداردهای روز دنیا طراحی شده و اجرا شده و سرانجام با توکل به خداوند منان در روز عید سعید فطر در تاریخ 19/06/1389 افتتاح گردید ...
جهت ارتقاء و بروز رسانی اطلاعات پرسنل خانه دار ی هتل بین المللی قصر طلایی از تاریخ 29اسفند لغایت 6 اسفند برگزار شد.
پنجمین نمایشگاه بین المللی خدمات و تجهیزات صنعت گردشگری و هتلداری تهران از تاریخ 18 بهمن لغایت 21بهمن در محل نمایشگاههای بین المللی تهران برگزار خواهد شد .
همایش گروه بانک ملی با موضوع پایانه های فروش بانک ملی ایران ،با حضور روسا و مدیران ارشد سرپرستی بانک ملی استان خراسان رضوی در آمفی تئاتر گلبرگ هتل بین المللی قصر طلایی مشهد.
همایش سراسری اتاق های تعاون و اتحادیه های سراسر کشور با موضوع رویکرد برنامه ریزی و توان مندسازی تعاونی ها، صبح روز سه شنبه 20 دی ماه 1390 از ساعت 8 الی 12 در سالن آمفی تئاتر گلبرگ هتل بین المللی قصر طلایی برگزار خواهد شد.
هتل بین المللی قصر طلایی مشهد در 17 آذر 1390 موفق به کسب گواهینامه استاندارد های کیفیت خدمات گردشگری از طرف شرکت سرمایه گذاری میراث فرهنگی و گردشگری ایران (سمگا) گردید.
هتل بین المللی قصر طلایی جهت رفاه و آسایش زائرین امام هشتم (ع) و سهولت در زیارت ایشان خدمات ترانسفر حرم و گشت تفریحی روزانه ارائه می دهد.
هتل بین المللی مجلل قصر طلایی مفتخر به کسب برترین پروژه ساختمانی کشور در سال 1390 گردید.
هتل بین المللی قصر طلایی مفتخر به اخذ پروانه بهره برداری دائم با درجه پنج ستاره از سازمان میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری کشور گردید.
امام رضا علیه السلام فرمودند:
تزاوَرُوا تحـابـوا و تصـافحُـوا و لا تحـاشمـوا؛
به دیدن یکدیگر روید تا یکدیگر را دوست داشته باشید و دست یکدیگر را بفشارید و به هم خشم نگیرید.
(بحارالانوار، ج 78، ص 347)